Γιατί μερικές φορές απορρίπτουμε ένα ύφασμα πριν κάνουμε το πρώτο δείγμα

Μερικές φορές το ύφασμα είναι καλό.

Ακόμα δεν το χρησιμοποιούμε.

Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να εξηγηθεί σε έναν πελάτη, ειδικά όταν το ύφασμα επιλέχθηκε προσεκτικά και μοιάζει ακριβώς με αυτό που είχε στο μυαλό του.

Το χρώμα είναι σωστό.

Η σύνθεση είναι σωστή.

Το βάρος είναι κοντά.

Η αίσθηση του χεριού είναι καλή.

Στα χαρτιά, μπορεί να μην υπάρχει προφανής λόγος απόρριψής του.

Όμως τα ρούχα δεν γίνονται σε χαρτί.

Ένα ύφασμα μπορεί να είναι απόλυτα αποδεκτό από μόνο του και εξακολουθεί να είναι η λάθος επιλογή για ένα συγκεκριμένο ρούχο.

Θυμάμαι ένα έργο όπου ο πελάτης είχε ήδη επιλέξει το ύφασμα πριν επικοινωνήσει μαζί μας.

Ήταν ένα απαλό μείγμα βαμβακιού.

Η επιφάνεια φαινόταν καθαρή.

Το βάρος ήταν εντός του ζητούμενου εύρους.

Όταν ανοίξαμε το ρολό, κανείς δεν είχε άμεση αντίρρηση.

Αυτό ήταν το πρόβλημα.

Δεν υπήρχε προφανώς τίποτα κακό με αυτό.

Κόψαμε ένα μικρό κομμάτι και το κρατήσαμε ψηλά.

Μετά το διπλώσαμε.

Μετά το ξεδίπλωσε.

Το ύφασμα επανήλθε γρήγορα.

Πολύ γρήγορα.

Ένας από τους κατασκευαστές μοτίβων μας το κοίταξε και είπε:

'Αυτό θα καταπολεμήσει το σχέδιο.'

Αυτή ήταν ίσως η καλύτερη περιγραφή.

Το ρούχο που ήθελε ο πελάτης είχε μια χαλαρή, ελαφρώς πεσμένη σιλουέτα.

Το ύφασμα ήθελε να επιστρέψει στο αρχικό του σχήμα.

Αυτά τα δύο πράγματα θα λειτουργούσαν το ένα εναντίον του άλλου.

Θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει το δείγμα ούτως ή άλλως.

Δεν θα ήταν δύσκολο.

Το μοτίβο ήταν έτοιμο.

Το ύφασμα ήταν διαθέσιμο.

Η γραμμή ραπτικής θα μπορούσε να έχει παράγει το δείγμα εντός του κανονικού χρονικού πλαισίου.

Αλλά υπήρχε μια καλή πιθανότητα ο πελάτης να λάβει το έτοιμο κομμάτι και να πει:

'Γιατί δεν μοιάζει με την αναφορά;'

Η απάντηση θα ήταν το ύφασμα.

Όχι επειδή το ύφασμα ήταν κακό.

Επειδή ήταν πολύ ενεργό για το σχήμα που προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε.

Οι άνθρωποι συχνά μιλούν για ύφασμα όσον αφορά το βάρος και τη σύνθεση.

Αυτά είναι σημαντικά.

Είναι επίσης μόνο ένα μέρος της ιστορίας.

Δύο υφάσματα μπορούν να είναι και τα δύο 100% βαμβάκι.

Και τα δύο μπορούν να είναι 300 GSM.

Και τα δύο μπορούν να περιγραφούν ως fleece.

Μπορούν ακόμα να συμπεριφέρονται εντελώς διαφορετικά μόλις γίνουν ρούχο.

Κάποιος μπορεί να κρατήσει ένα σχήμα.

Το άλλο μπορεί να καταρρεύσει.

Κάποιος μπορεί να τεντωθεί και να αναρρώσει.

Το άλλο μπορεί να παραμείνει ελαφρώς εκτεταμένο.

Κάποιος μπορεί να κρέμεται πολύ από τον ώμο.

Το άλλο μπορεί να σπρώξει το σχέδιο προς τα έξω.

Το ρούχο δεν ενδιαφέρεται για το πώς λέγεται το ύφασμα.

Ανταποκρίνεται μόνο στο πώς συμπεριφέρεται το ύφασμα.

Υπάρχουν μερικά πράγματα που ελέγχουμε πριν εγκρίνουμε ένα ύφασμα για δειγματοληψία.

Το πρώτο είναι απλό.

Το κρατάμε ψηλά.

Όχι επίπεδη στο τραπέζι.

Επάνω.

Ένα περίπου μέτρο υφάσματος σας λέει πολλά πότε επιτρέπεται στη βαρύτητα να κάνει τη δουλειά της.

Μερικά υφάσματα πέφτουν αμέσως.

Μερικοί παραμένουν σχεδόν άκαμπτοι.

Κάποια ανατροπή.

Μερικοί αποκαλύπτουν μια ελαφριά λοξή που δεν είναι εμφανής όταν το ύφασμα είναι επίπεδο.

Αυτό το τελευταίο μπορεί να γίνει πρόβλημα αργότερα.

Ειδικά σε ρούχα με χαλαρή σιλουέτα.

Μετά το τεντώνουμε.

Όχι με μηχανή.

Μόνο με το χέρι.

Λίγο στο πλάτος.

Λίγο στο μήκος.

Θέλουμε να δούμε τι θα συμβεί όταν εκτονωθεί η ένταση.

Επιστρέφει;

Παραμένει παρατεταμένο;

Η μία κατεύθυνση ανακάμπτει διαφορετικά από την άλλη;

Και πάλι, καμία από αυτές τις παρατηρήσεις από μόνη της δεν αποφασίζει εάν ένα ύφασμα είναι καλό.

Μας βοηθούν να καταλάβουμε με τι θα λειτουργήσει το ρούχο.

Ένα ύφασμα που τεντώνεται εύκολα δεν είναι αυτόματα άνετο.

Ένα ύφασμα με πολύ μικρό τέντωμα δεν είναι αυτόματα άκαμπτο.

Σημασία έχει η ανάκαμψη.

Το ίδιο ισχύει και για την κατεύθυνση της διάτασης.

Το ίδιο και η κατασκευή του ενδύματος.

Ένα μπλουζάκι, ένα hoodie και ένα σακάκι μπορούν όλα να χρησιμοποιούν υφάσματα με παρόμοιες ιδιότητες και εξακολουθούν να απαιτούν εντελώς διαφορετικές αποφάσεις.

Γι' αυτό δεν μας αρέσει να προτείνουμε ύφασμα μόνο από το όνομα ενός προϊόντος.

'Βαρύ βαμβάκι.'

'Γαλλικό terry.'

'Βουρτσισμένο φλις.'

Αυτές οι περιγραφές μας δίνουν ένα σημείο εκκίνησης.

Δεν τελειώνουν τη συζήτηση.

Το έργο που ανέφερα τελικά μετακινήθηκε σε διαφορετικό ιστό.

Ήταν λίγο λιγότερο μαλακό.

Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που παρατήρησε ο πελάτης.

Κανείς δεν ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα με αυτό το κομμάτι.

Μόλις όμως επέστρεψε το πρώτο δείγμα, η διαφορά ήταν εμφανής.

Το σώμα έπεσε στο επιθυμητό σχήμα.

Ο ώμος φαινόταν χαλαρός χωρίς να καταρρέει.

Το στρίφωμα δεν πάλευε το σχέδιο.

Το ύφασμα δεν έκανε όλη τη δουλειά.

Επιτρέψει στο μοτίβο να κάνει τη δουλειά του.

Αυτό είναι κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο να εξηγηθεί κατά την ανάπτυξη.

Ένα ύφασμα μπορεί να αισθάνεται καλύτερα στο χέρι σας και να παράγει ένα χειρότερο ρούχο.

Αυτό συμβαίνει.

Το πιο απαλό ύφασμα δεν είναι πάντα το καλύτερο ύφασμα.

Το πιο βαρύ ύφασμα δεν είναι πάντα το καλύτερο ύφασμα.

Το ύφασμα με τη μεγαλύτερη ελαστικότητα δεν είναι πάντα το πιο άνετο.

Σημασία έχει τι συμβαίνει μετά την κοπή και το ράψιμο του υφάσματος.

Τότε είναι που το ύφασμα παύει να είναι ρολό.

Γίνεται μέρος μιας δομής.

Εξετάζουμε επίσης το ύφασμα μετά το πλύσιμο όποτε το έργο είναι ευαίσθητο σε συρρίκνωση ή αλλαγή επιφάνειας.

Ορισμένα υφάσματα αλλάζουν δραματικά μετά το πρώτο πλύσιμο.

Η επιφάνεια γίνεται πιο μαλακή.

Το πλάτος αλλάζει ελαφρώς.

Το σώμα χάνει μέρος της αρχικής του σφριγηλότητας.

Αυτό μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται ο σχεδιασμός.

Ή μπορεί να αλλάξει εντελώς τη σιλουέτα.

Ένα δείγμα που φαίνεται τέλειο πριν το πλύσιμο μπορεί να γίνει διαφορετικό ρούχο μετά.

Έτσι, εάν το ύφασμα είναι πιθανό να αλλάξει σημαντικά, θα προτιμούσαμε να το ανακαλύψουμε πριν ο πελάτης εγκρίνει την τελική κατασκευή.

Όχι μετά από μαζική παραγωγή.

Υπήρξαν στιγμές που ένας πελάτης επέμενε να χρησιμοποιήσει ένα συγκεκριμένο ύφασμα.

Είναι μια χαρά.

Είναι προϊόν τους.

Η δουλειά μας δεν είναι να κερδίσουμε μια διαμάχη για το ύφασμα.

Εάν η επιλογή έχει σαφή συνέπεια, την εξηγούμε.

Μερικές φορές ο πελάτης εξακολουθεί να επιλέγει το αρχικό ύφασμα.

Μερικές φορές αποφασίζουν ότι η ανταλλαγή αξίζει τον κόπο.

Αυτό είναι ένα φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης προϊόντων.

Το σημαντικό είναι ότι η απόφαση λαμβάνεται συνειδητά.

Το μεγαλύτερο λάθος είναι να υποθέσουμε ότι η επιλογή υφάσματος και η ανάπτυξη μοτίβων είναι ξεχωριστά βήματα.

Δεν είναι.

Το μοτίβο έχει σχεδιαστεί γύρω από ορισμένες συμπεριφορές.

Το ύφασμα αλλάζει αυτές τις συμπεριφορές.

Τότε ίσως χρειαστεί να αλλάξει και το μοτίβο.

Ένα χαλαρό σχέδιο σε ένα σκληρό ύφασμα δεν θα συμπεριφέρεται όπως το ίδιο σχέδιο σε ένα απαλό ύφασμα.

Ένα εφαρμοστό σχέδιο σε ένα ύφασμα με μεγαλύτερη ελαστικότητα μπορεί να χρειάζεται διαφορετική ευκολία.

Ένα βαρύ ύφασμα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που κάθεται μια κουκούλα.

Ένα ολισθηρό ύφασμα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που συμπεριφέρεται μια ραφή κατά το ράψιμο.

Αυτά τα πράγματα συνδέονται από την αρχή.

Γι' αυτό μερικές φορές απορρίπτουμε ένα ύφασμα πριν φτιάξουμε το πρώτο δείγμα.

Όχι επειδή το ύφασμα είναι ελαττωματικό.

Όχι επειδή ο προμηθευτής έκανε κάτι λάθος.

Απλά γιατί το ύφασμα και το σχέδιο ζητάνε διαφορετικά πράγματα.

Το να το ανακαλύψετε πριν από τη δειγματοληψία είναι πολύ πιο εύκολο από το να το ανακαλύψετε μετά τη λήψη του δείγματος.

Και πολύ φθηνότερο από το να το ανακαλύψετε αφού ξεκινήσει η μαζική παραγωγή.