Dlaczego czasami odrzucamy tkaninę przed zrobieniem pierwszej próbki

Czasami tkanina jest w porządku.

Nadal z niego nie korzystamy.

Może to być trudne do wyjaśnienia klientowi, zwłaszcza gdy tkanina została starannie wybrana i wygląda dokładnie tak, jak chciała.

Kolor jest odpowiedni.

Skład się zgadza.

Waga jest blisko.

Wyczucie dłoni jest dobre.

Na papierze może nie być oczywistego powodu do odrzucenia.

Ale odzieży nie robi się na papierze.

Tkanina sama w sobie może być całkowicie akceptowalna, ale nadal stanowić zły wybór w przypadku konkretnego ubrania.

Pamiętam jeden projekt, w którym klient wybrał już tkaninę przed skontaktowaniem się z nami.

Była to miękka mieszanka bawełny.

Powierzchnia wyglądała na czystą.

Waga mieściła się w żądanym zakresie.

Kiedy otworzyliśmy bułkę, nikt nie miał natychmiastowego sprzeciwu.

To był problem.

Nie było w tym wyraźnie nic złego.

Odcięliśmy mały kawałek i trzymaliśmy go.

Następnie złożyliśmy go.

Potem go rozłożyłem.

Tkanina szybko się regenerowała.

Za szybko.

Jeden z naszych twórców modeli spojrzał na to i powiedział:

„To będzie sprzeczne z projektem.”

To był chyba najlepszy opis.

Ubranie, którego oczekiwał klient, miało zrelaksowany, lekko obniżony fason.

Tkanina chciała wrócić do swojego pierwotnego kształtu.

Te dwie rzeczy miały działać przeciwko sobie.

I tak moglibyśmy zrobić próbkę.

To nie byłoby trudne.

Wzór był gotowy.

Tkanina była dostępna.

Linia do szycia mogła wyprodukować próbkę w normalnym terminie.

Istniała jednak duża szansa, że ​​klient otrzyma gotowy element i powie:

„Dlaczego to nie wygląda jak odniesienie?”

Odpowiedzią byłaby tkanina.

Nie dlatego, że tkanina była zła.

Ponieważ był zbyt aktywny dla kształtu, który próbowaliśmy stworzyć.

Ludzie często mówią o tkaninie w kontekście jej wagi i składu.

To są ważne.

Oni też są tylko częścią historii.

Obie tkaniny mogą być w 100% bawełniane.

Oba mogą mieć 300 GSM.

Obydwa można określić jako polarowe.

Gdy staną się ubraniem, nadal mogą zachowywać się zupełnie inaczej.

Można zachować kształt.

Drugi może się zawalić.

Można się rozciągnąć i zregenerować.

Drugi może pozostać lekko przedłużony.

Można ciężko wisieć na ramieniu.

Drugi może wypchnąć wzór na zewnątrz.

Ubiór nie ma znaczenia, jak nazywa się materiał.

Reaguje jedynie na zachowanie tkaniny.

Przed zatwierdzeniem tkaniny do pobrania próbek sprawdzamy kilka rzeczy.

Pierwsze jest proste.

Podtrzymujemy to.

Nie płasko na stole.

W górę.

Mniej więcej metr materiału mówi wiele, kiedy grawitacja może wykonać swoją pracę.

Niektóre tkaniny natychmiast opadają.

Niektóre pozostają prawie sztywne.

Jakiś zwrot akcji.

Niektóre wykazują lekkie przekrzywienie, które nie jest widoczne, gdy materiał leży płasko.

To ostatnie może później stać się problemem.

Zwłaszcza w przypadku odzieży o luźnej sylwetce.

Następnie rozciągamy.

Nie z maszyną.

Tylko ręcznie.

Trochę na szerokość.

Trochę na długość.

Chcemy zobaczyć, co się stanie, gdy napięcie zostanie uwolnione.

Czy to powraca?

Czy pozostaje przedłużony?

Czy jeden kierunek odzyskuje siły inaczej niż drugi?

Ponownie, żadna z tych obserwacji sama w sobie nie decyduje o tym, czy tkanina jest dobra.

Pomagają nam zrozumieć, z czym będzie współpracować dana odzież.

Tkanina, która łatwo się rozciąga, nie jest automatycznie wygodna.

Tkanina o bardzo małej rozciągliwości nie jest automatycznie sztywna.

Rekonwalescencja ma znaczenie.

Podobnie kierunek rozciągania.

Podobnie konstrukcja odzieży.

T-shirt, bluza z kapturem i kurtka mogą wykorzystywać tkaniny o podobnych właściwościach i nadal wymagają zupełnie innych decyzji.

Dlatego nie lubimy polecać tkanin na podstawie samej nazwy produktu.

'Ciężka bawełna.'

'Frust frotte.'

'Szczotkowany polar.'

Te opisy dają nam punkt wyjścia.

Nie kończą rozmowy.

Projekt, o którym wspomniałem, ostatecznie został przeniesiony na inną tkaninę.

Było trochę mniej miękkie.

To była pierwsza rzecz, na którą zwrócił uwagę klient.

Nikt nie był szczególnie podekscytowany tą częścią.

Ale kiedy wróciła pierwsza próbka, różnica była oczywista.

Ciało przybrało zamierzony kształt.

Ramię wyglądało na zrelaksowane, bez zapadnięcia się.

Rąbek nie walczył ze wzorem.

Tkanina nie wykonała całej pracy.

Pozwoliło to wzorowi wykonać swoją pracę.

Jest to coś, co może być trudne do wyjaśnienia w trakcie rozwoju.

Tkanina może lepiej leżeć w dłoni i wytwarzać gorszą odzież.

To się zdarza.

Najmiększy materiał nie zawsze jest najlepszym materiałem.

Najcięższy materiał nie zawsze jest najlepszym materiałem.

Tkanina o największej rozciągliwości nie zawsze jest najwygodniejsza.

Ważne jest to, co dzieje się po pocięciu i uszyciu tkaniny.

Wtedy tkanina przestaje być rolką.

Staje się częścią konstrukcji.

Przyglądamy się także tkaninie po praniu, gdy projekt jest wrażliwy na skurcz lub zmianę powierzchni.

Niektóre tkaniny zmieniają się diametralnie już po pierwszym praniu.

Powierzchnia staje się bardziej miękka.

Szerokość nieznacznie się zmienia.

Ciało traci część swojej pierwotnej jędrności.

Może to być dokładnie to, czego potrzebuje projekt.

Lub może całkowicie zmienić sylwetkę.

Próbka, która przed praniem wygląda idealnie, może później stać się innym ubraniem.

Jeśli więc tkanina może ulec znaczącym zmianom, wolelibyśmy to odkryć, zanim klient zatwierdzi ostateczną konstrukcję.

Nie po masowej produkcji.

Zdarzały się przypadki, gdy klient nalegał na użycie określonego materiału.

W porządku.

To ich produkt.

Naszym zadaniem nie jest wygrywanie sporów na temat tkanin.

Jeśli wybór ma wyraźne konsekwencje, wyjaśniamy to.

Czasami klient nadal wybiera oryginalną tkaninę.

Czasami decydują, że kompromis jest tego wart.

To normalna część rozwoju produktu.

Ważne, żeby decyzję podjęto świadomie.

Największym błędem jest założenie, że wybór tkaniny i opracowanie wzoru to oddzielne etapy.

Nie są.

Wzorzec jest zaprojektowany wokół określonych zachowań.

Tkanina zmienia te zachowania.

Wtedy może zaistnieć potrzeba zmiany wzoru.

Swobodny wzór w sztywnym materiale nie będzie zachowywał się jak ten sam wzór w miękkim materiale.

Dopasowany wzór w tkaninie o większej rozciągliwości może wymagać innej wygody.

Gruby materiał może zmienić sposób ułożenia kaptura.

Śliska tkanina może zmienić zachowanie szwu podczas szycia.

Te rzeczy są ze sobą powiązane od początku.

Dlatego czasami odrzucamy tkaninę przed zrobieniem pierwszej próbki.

Nie dlatego, że tkanina jest wadliwa.

Nie dlatego, że dostawca zrobił coś złego.

Po prostu dlatego, że materiał i projekt wymagają różnych rzeczy.

Ustalenie tego przed pobraniem próbki jest znacznie łatwiejsze niż ustalenie tego po pobraniu próbki.

I znacznie tańsze niż odkrywanie go po rozpoczęciu produkcji masowej.