Waarom we soms twee keer een monster maken

Twee keer dezelfde sample maken klinkt verspillend.

De meeste klanten gaan ervan uit dat het eerste monster voldoende zou moeten zijn.

Als het kledingstuk correct is gemaakt, waarom zou je het dan nog een keer maken?

Dat is een terechte vraag.

Soms maken we een tweede monster omdat het eerste verkeerd was.

Soms halen we het omdat de eerste gelijk had.

Dat zijn heel verschillende situaties.

Eén project begon met een vrij eenvoudig T-shirt.

De klant had een referentiekledingstuk.

Ze wilden dezelfde algemene pasvorm.

Ontspannen lichaam.

Verlaagde schouder.

Iets langere mouw.

Niets bijzonders.

Het eerste exemplaar zag er goed uit.

De metingen lagen binnen de afgesproken tolerantie.

De stof is goedgekeurd.

De kleur klopte.

Het stiksel was schoon.

Er was geen duidelijke reden om er nog een te maken.

Daarna hebben we het gewassen.

Het eerste monster veranderde meer dan verwacht.

Niet dramatisch.

Het is niet onbruikbaar geworden.

Maar het lichaam werd iets korter.

De hoes veranderde iets meer dan de klant wilde.

Ook de halslijn voelde anders aan.

Het originele monster was vóór het wassen goedgekeurd.

De gewassen versie was het kledingstuk dat mensen daadwerkelijk zouden dragen.

Dat waren niet helemaal dezelfde dingen.

We hadden de metingen kunnen aanpassen en verder kunnen gaan.

Voeg een beetje lengte toe.

Verander de mouwmaat.

Wijzig de halslijn.

Stuur het volgende monster.

Dat zou de normale aanpak zijn geweest.

Maar we wisten niet helemaal zeker of de veranderingen door het patroon of door de stof kwamen.

Dus hebben we het eerste monster opnieuw gemaakt.

Hetzelfde patroon.

Dezelfde stof.

Dezelfde constructie.

Hetzelfde wasproces.

Het doel was niet om het kledingstuk te verbeteren.

Het was om te kijken of het resultaat herhaald kon worden.

Het tweede monster veranderde op bijna precies dezelfde manier.

Dat was nuttig.

Het betekende dat het probleem geen ongelukje was tijdens het naaien.

De stof reageerde consistent.

Het patroon moest rekening houden met die reactie.

Zonder het tweede monster hadden we het patroon misschien veranderd om te compenseren voor iets dat we niet helemaal begrepen.

Dat kan later voor een ander probleem zorgen.

Dit is een van de redenen waarom het bij sampling niet altijd gaat om het elke keer maken van een beter uitziende versie.

Soms is de vraag eenvoudiger.

Kunnen we hetzelfde twee keer maken?

Als het antwoord nee is, valt er nog iets te leren.

Een soortgelijke situatie zien we bij bepaalde kledingstukken die veel gewassen of afgewerkt moeten worden.

Een monster kan er na één bewerking perfect uitzien.

Maar herhaal het proces en het resultaat is mogelijk niet precies hetzelfde.

Het oppervlak kan veranderen.

De kleur kan iets verschuiven.

Het handgevoel kan zachter worden.

Het kledingstuk kan een kleine hoeveelheid structuur verliezen.

Deze wijzigingen kunnen aanvaardbaar zijn.

Het belangrijkste is om te weten of ze voorspelbaar zijn.

Er was nog een project waarbij het eerste monster werd gemaakt op een andere naailijn dan de lijn die uiteindelijk de bulkproductie zou verzorgen.

Het monster zag er goed uit.

De klant heeft het goedgekeurd.

Voordat de productie begon, besloten we nog een monster te maken op de daadwerkelijke lijn die voor de bestelling was gepland.

De klant heeft er niet om gevraagd.

Dat deden we.

Het tweede monster zag er vrijwel identiek uit.

Dat was precies wat we wilden.

De kleine verschillen die we opmerkten, waren in dat stadium gemakkelijker te corrigeren dan tijdens de bulkproductie.

Sommige mensen zien een extra monster als vertraging.

Soms is dat zo.

Maar een extra dag tijdens de ontwikkeling is een heel ander probleem dan het vinden van een productieprobleem nadat duizenden stukken zijn gesneden.

De kosten van een monster verschillen ook heel erg van de kosten voor het corrigeren van bulkproductie.

Die berekening is meestal vrij eenvoudig.

We maken niet elk monster twee keer.

Dat zou onnodig zijn.

Als de stof stabiel is, de constructie eenvoudig is en het monster al goed is getest, kan één monster voldoende zijn.

De beslissing hangt af van het risico.

Een ingewikkeld kledingstuk verdient meer controle dan een eenvoudig kledingstuk.

Een kledingstuk dat veel is gewassen of afgewerkt, heeft meer controle nodig dan een kledingstuk met minimale bewerking.

Een herhaalbestelling met een geschiedenis van variatie verdient meer aandacht dan een eenvoudige herbestelling.

De zinsnede 'goedgekeurd monster' kan soms een vals gevoel van veiligheid creëren.

Een goedgekeurd monster vertelt u hoe een kledingstuk eruit zag.

Het bewijst niet automatisch dat hetzelfde resultaat kan worden herhaald.

Dat is een aparte vraag.

Vooral als er meerdere variabelen bij betrokken zijn.

Stof.

Wassen.

Bouw.

Apparatuur.

Exploitanten.

Afwerking.

Iedereen kan kleine veranderingen doorvoeren.

Meestal is één kleine verandering niet genoeg om een ​​zichtbaar probleem te creëren.

Er kunnen verschillende kleine veranderingen plaatsvinden.

Het tweede monster is soms de eerste keer dat we ontdekken dat het oorspronkelijke monster nooit zo stabiel was als we dachten.

Dat betekent niet dat het eerste monster slecht was.

Het betekent dat we de herhaalbaarheid niet hebben getest.

Dat zijn verschillende dingen.

Een kledingstuk kan één keer correct worden gemaakt.

De echte uitdaging is om het weer correct te maken.

En opnieuw.

En opnieuw.

Dit is ook de reden waarom we proberen niet elke monsternameronde als een wedstrijd te beschouwen om het aantal monsters te verminderen.

Minder monsters zijn niet automatisch beter.

Het doel is niet om het proces er efficiënt uit te laten zien.

Het doel is om een ​​stabiel product te bereiken voordat de productie begint.

Soms is daarvoor één monster nodig.

Soms zijn er drie nodig.

Af en toe vertelt het tweemaal maken van hetzelfde monster ons meer dan het driemaal veranderen van het patroon.