Τα λάθη που κάνουν οι μάρκες ρούχων για πρώτη φορά πριν από την παραγωγή

Όταν ο ιδρυτής επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας, είχε ήδη μια ξεκάθαρη εικόνα του τι ήθελε.

Ήταν η πρώτη του συλλογή ρούχων.

Είχε το εμπορικό σήμα.

Είχε το λογότυπο.

Είχε έναν πίνακα διάθεσης γεμάτο αναφορές.

Το πιο σημαντικό, είχε πολλές ιδέες.

Κατά την πρώτη μας κλήση, είπε κάτι που ακούμε αρκετά συχνά από νέες μάρκες:

'Δεν θέλω η πρώτη συλλογή να μοιάζει με δοκιμαστική. Θέλω οι άνθρωποι να γνωρίζουν ακριβώς τι είναι η επωνυμία μας.'

Το καταλάβαμε.

Μια πρώτη συλλογή κουβαλάει πολύ συναίσθημα.

Για τον ιδρυτή, αυτά δεν ήταν απλώς ενδύματα.

Αντιπροσώπευαν μήνες προγραμματισμού και την ταυτότητα της μάρκας.

Η πρόκληση ήταν να τον βοηθήσει να μετατρέψει όλες αυτές τις ιδέες σε προϊόντα που θα μπορούσαν πραγματικά να παραχθούν.

Το αρχικό σχέδιο ήταν μεγαλύτερο από αυτό που περιμέναμε.

Υπήρχαν κουκούλες, μπλουζάκια, φούτερ και μπουφάν.

Σχεδόν κάθε κομμάτι είχε κάτι το ιδιαίτερο.

Ένα διαφορετικό ύφασμα.

Μια διαφορετική τεχνική εκτύπωσης.

Μια διαφορετική ετικέτα.

Μια διαφορετική κατασκευαστική λεπτομέρεια.

Τίποτα δεν ήταν αδύνατο.

Δεν ήταν αυτό το πρόβλημα.

Το πρόβλημα ήταν ότι κάθε νέα ιδέα δημιουργούσε μια άλλη διαδικασία ανάπτυξης.

Στο στάδιο του σχεδιασμού, η προσθήκη μιας ακόμη λεπτομέρειας είναι εύκολη.

Σε μια οθόνη υπολογιστή, η αλλαγή φερμουάρ, η προσθήκη κεντήματος ή η δημιουργία νέου εφέ υφάσματος μπορεί να διαρκέσουν μόνο λίγα λεπτά.

Στην παραγωγή, κάθε αλλαγή συνδέεται με κάτι άλλο.

Ένα νέο ύφασμα επηρεάζει το σχέδιο.

Ένα νέο κέντημα επηρεάζει τη δοκιμή.

Ένα νέο εξάρτημα επηρεάζει την προμήθεια.

Μια νέα κατασκευή επηρεάζει τη δειγματοληψία.

Το προϊόν γίνεται ένας συνδυασμός πολλών αποφάσεων.

Δεν είπαμε στον πελάτη να αφαιρέσει τα πάντα.

Αυτό συνήθως δεν είναι χρήσιμο.

Αντίθετα, του κάναμε μια διαφορετική ερώτηση:

'Αν οι πελάτες σας θυμούνται μόνο ένα προϊόν από την πρώτη σας συλλογή, ποιο θα έπρεπε να είναι;'

Έγινε μια μεγάλη παύση.

Είπε την κουκούλα.

Αυτή η απάντηση έκανε τις επόμενες αποφάσεις πολύ πιο εύκολες.

Το φούτερ με κουκούλα ήταν το προϊόν που αντιπροσώπευε τη μάρκα πιο ξεκάθαρα.

Έτσι αποφασίσαμε να δώσουμε περισσότερη προσοχή σε αυτό το κομμάτι.

Τα άλλα προϊόντα δεν ακυρώθηκαν.

Απλοποιήθηκαν.

Κατά τη δειγματοληψία, συναντήσαμε μια άλλη κοινή κατάσταση.

Ο πελάτης ήθελε το hoodie να αισθάνεται premium.

Έστειλε αρκετά προϊόντα αναφοράς από γνωστές μάρκες streetwear.

Το πρόβλημα ήταν ότι κάθε αναφορά είχε κάτι που του άρεσε.

Το ένα είχε το ύφασμα.

Άλλος είχε την τακτοποίηση.

Ένας άλλος είχε τις λεπτομέρειες.

Ήθελε να τα συνδυάσει όλα σε ένα προϊόν.

Αυτό συμβαίνει συχνά με νέες μάρκες.

Δεν αντιγράφουν ένα προϊόν.

Προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι καλύτερο συλλέγοντας τα καλύτερα μέρη πολλών προϊόντων.

Η ιδέα είναι λογική.

Αλλά μερικές φορές το τελικό προϊόν γίνεται ασαφές.

Κάναμε αρκετές συζητήσεις γύρω από το hoodie.

Πρέπει να επικεντρωθεί το μεγάλο σχήμα;

Πρέπει να είναι το βαρύ ύφασμα;

Πρέπει να είναι το κέντημα;

Πρέπει να είναι το φινίρισμα;

Τελικά, αποφασίσαμε ότι η πιο σημαντική αίσθηση ήταν η σιλουέτα και το ύφασμα.

Το κέντημα έμεινε, αλλά έγινε πιο καθαρό.

Ορισμένες πρόσθετες λεπτομέρειες αφαιρέθηκαν.

Το hoodie έγινε λιγότερο περίπλοκο.

Αλλά έγινε πιο κοντά σε αυτό που ήθελε η μάρκα.

Ένα πράγμα που παρατηρήσαμε κατά τη διάρκεια αυτού του έργου ήταν ότι οι μάρκες που πρωτοεμφανίζονται συχνά ανησυχούν για την αφαίρεση λεπτομερειών.

Σκέφτονται:

'Αν αφαιρέσουμε κάτι, το προϊόν γίνεται λιγότερο ιδιαίτερο.'

Αλλά οι πελάτες συνήθως δεν βιώνουν ένα ρούχο κοιτάζοντας το πακέτο τεχνολογίας.

Το βιώνουν φορώντας το.

Η εφαρμογή.

Η άνεση.

Η αίσθηση του υφάσματος.

Η συνολική εμφάνιση.

Αυτά τα πράγματα συνήθως έχουν μεγαλύτερη σημασία από το να έχετε τη μεγαλύτερη λίστα προσαρμοσμένων λειτουργιών.

Υπήρχε ένα άλλο μάθημα από αυτό το έργο.

Η πρώτη ποσότητα παραγωγής.

Στην αρχή, ο πελάτης ήθελε να παράγει μεγαλύτερη ποσότητα γιατί η τιμή μονάδας ήταν καλύτερη.

Από την άποψη των τιμών, αυτό ήταν λογικό.

Αλλά αυτό ήταν ένα εντελώς νέο προϊόν.

Δεν υπήρχε ιστορικό πωλήσεων.

Κανείς δεν ήξερε ποιο μέγεθος θα πουλούσε πιο γρήγορα.

Κανείς δεν ήξερε ποιο χρώμα θα προτιμούσαν οι πελάτες.

Αφού το συζήτησε, ο πελάτης αποφάσισε να ξεκινήσει με μια πιο ελεγχόμενη ποσότητα.

Δεν ήταν το χαμηλότερο δυνατό κόστος ανά τεμάχιο.

Αλλά έδωσε στη μάρκα μεγαλύτερη ευελιξία.

Εάν το προϊόν είχε καλή απόδοση, θα μπορούσαν να αυξήσουν την επόμενη παραγγελία με μεγαλύτερη σιγουριά.

Λίγους μήνες αργότερα, συζητήσαμε τη δεύτερη παραγγελία.

Η συζήτηση ήταν πολύ διαφορετική.

Ο πελάτης γνώριζε ήδη ποιο στυλ είχε καλύτερη απόδοση.

Ήξεραν ποιο χρώμα προτιμούσαν οι πελάτες.

Ήξεραν ποιες λεπτομέρειες παρατήρησαν οι πελάτες.

Η δεύτερη συλλογή ήταν πιο εύκολη γιατί πίσω από κάθε απόφαση κρυβόταν αληθινές πληροφορίες.

Κοιτάζοντας πίσω, η μεγαλύτερη πρόκληση στο πρώτο έργο δεν ήταν η κατασκευή.

Το εργοστάσιο θα μπορούσε να κάνει τα προϊόντα.

Τα υλικά ήταν διαθέσιμα.

Οι τεχνικές ήταν δυνατές.

Το δύσκολο κομμάτι ήταν να αποφασίσεις τι είχε μεγαλύτερη σημασία.

Για μια νέα επωνυμία ρούχων, κάθε ιδέα είναι σημαντική.

Και μερικές φορές είναι όλες καλές ιδέες.

Αλλά μια συλλογή χρειάζεται ακόμα προτεραιότητες.

Τα προϊόντα που πετυχαίνουν δεν είναι πάντα αυτά με τις περισσότερες λεπτομέρειες.

Είναι συνήθως εκείνα όπου κάθε απόφαση υποστηρίζει την ίδια ιδέα.

Μια πρώτη συλλογή δεν χρειάζεται να αποδεικνύει όλα όσα μπορεί να κάνει μια μάρκα.

Πρέπει να δίνει στους πελάτες έναν λόγο να το θυμούνται.

Αυτό είναι κάτι που πολλές μάρκες καταλαβαίνουν μόνο μετά την πρώτη τους παραγωγή.

Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.

Η πρώτη συλλογή δεν είναι μόνο ένα λανσάρισμα.

Είναι επίσης η αρχή της κατανόησης του τι θέλει πραγματικά να γίνει η μάρκα.