Het monster dat we nooit hebben gemaakt – omdat eerst de prijs verkeerd was

De meeste klanten nemen contact op met een kledingfabrikant omdat ze een monster willen maken.

Ze hebben een idee.

Ze hebben een referentiebeeld.

Soms hebben ze de stof die ze willen al in huis.

De natuurlijke volgende stap lijkt eenvoudig:

Maak het monster.

Maar er zijn situaties waarin het direct nemen van een monster feitelijk een verkeerde beslissing is.

Niet omdat we het niet kunnen redden.

Omdat het product zelf nog niet financieel gedefinieerd is.

Een tijdje geleden nam een ​​klant contact met ons op over een premium hoodiecollectie.

Het concept was interessant.

Ze wilden een oversized silhouet.

Zwaar katoenfleece.

Een aangepast waseffect.

Borduurdetails.

Speciale verpakking.

De referentieafbeeldingen zagen eruit als een high-end streetwear-product.

Vanuit ontwerpperspectief was alles logisch.

De uitdaging ontstond toen we de richtprijs bespraken.

De klant wilde dat de hoodie tegen een bepaalde verkoopprijs verkocht zou worden.

Nadat we de verwachte productiekosten hadden berekend, beseften we dat er een gat was.

Geen kleine kloof.

Het product dat zij beschreven behoorde tot één prijsniveau.

Het doelbudget was van een ander.

Dit is een situatie die veel nieuwe merken ervaren.

Ze halen inspiratie uit producten die ze leuk vinden.

Ze zien het uiterlijk.

De stof.

De details.

De verpakking.

Maar ze zien niet altijd alles achter dat eindproduct.

Een premium hoodie is om één ding niet duur.

Het is meestal het resultaat van veel kleine beslissingen.

Gewicht van de stof.

Garenkwaliteit.

Verfproces.

Wassen.

Versieringen.

Constructiedetails.

Verpakking.

Elke beslissing voegt iets toe.

We hadden verder kunnen gaan met het monster.

Dat zou gemakkelijk zijn geweest.

We hadden er een mooie hoodie van kunnen maken.

De klant zou het ontvangen.

Dan zouden we enkele weken later hetzelfde gesprek hebben:

'Het monster ziet er geweldig uit, maar de kosten zijn te hoog.'

Op dat moment verliezen beide partijen tijd.

In plaats daarvan stelden we voor om het product te beoordelen voordat u het proefde.

We begonnen met één vraag:

'Welke onderdelen van deze hoodie zijn het belangrijkst voor uw klant?'

Het antwoord was interessant.

De klant gaf het meest om:

De oversized vorm.

Het zachte premium gevoel.

De vintage-uitstraling.

Ze gaven minder om enkele dure details die de kosten verhoogden.

We keken dus anders naar het product.

Niet:

'Hoe maken we deze exacte verwijzing?'

Maar:

'Hoe creëren we dezelfde klantervaring?'

Dat zijn verschillende vragen.

De eerste aanpassing was de stof.

Het oorspronkelijke verzoek was om een ​​extreem zwaar fleece.

Het zag er indrukwekkend uit.

Maar nadat we de doelgroep hadden besproken, beseften we dat het doel niet alleen het maximale gewicht was.

Het doel was een substantieel, premium gevoel.

We hebben nog een fleece getest met een iets andere structuur.

Het voelde nog steeds zwaar.

Het had nog steeds de juiste uitstraling.

Maar de prijs was geschikter.

De tweede aanpassing was het borduurwerk.

Het originele ontwerp gebruikte een zeer dichte borduurstijl.

Visueel zag het er premium uit.

Maar de productietijd was veel langer.

We hebben sommige gebieden vereenvoudigd zonder het algehele uiterlijk te veranderen.

De klant kreeg nog steeds de uitstraling die hij wilde.

De productiekosten zijn aanzienlijk veranderd.

De derde aanpassing was de verpakking.

De klant wilde oorspronkelijk voor elke hoodie een op maat gemaakte doos.

Het zag er indrukwekkend uit.

Maar voor een eerste collectie was de impact op de kosten moeilijk te rechtvaardigen.

We stelden voor om meer in het kledingstuk zelf te investeren en een verbeterde, maar praktischere verpakking te gebruiken.

Na deze gesprekken werd de productrichting duidelijker.

Het monster dat we uiteindelijk maakten was niet identiek aan het oorspronkelijke concept.

Het paste beter bij het businessplan.

De klant ontving een hoodie die bij het merkimago paste en tegelijkertijd dichter bij de beoogde kosten bleef.

Daarom vragen wij soms een richtprijs voordat we een monster maken.

Niet omdat we willen weten hoeveel geld een klant ter beschikking heeft.

Het doel is anders.

We willen de relatie begrijpen tussen:

Het product dat ze zich voorstellen.

Het product dat hun klant verwacht.

Het budget dat nodig is om het te produceren.

Een goede fabrikant moet niet alleen antwoorden:

'Kunnen wij dit maken?'

De belangrijkste vraag is:

'Kunnen we dit succesvol maken?'

Een product dat er perfect uitziet maar geen realistische verkoopprijs kan halen, is moeilijk om te bouwen tot een duurzaam merk.

Natuurlijk zijn er ook momenten waarop klanten een duidelijke premiumpositionering hebben.

In die gevallen kunnen hogere productiekosten volkomen redelijk zijn.

Een luxemerk en een startend merk gebruiken misschien hetzelfde type hoodie, maar nemen heel verschillende beslissingen.

Er bestaan ​​geen universele ‘juiste’ kosten.

Er zijn alleen de kosten die overeenkomen met de productstrategie.

Het duurste exemplaar is niet altijd het exemplaar met de hoogste prijs.

Soms is het duurste monster het monster dat is gemaakt voordat iedereen begrijpt wat het product moet bereiken.

Een monster moet vragen beantwoorden.

Het mag geen nieuwe verrassingen opleveren.

Daarom is het beste monster soms het monster dat we nog niet maken.

Eerst zorgen we ervoor dat het product zinvol is.

Vervolgens maken we van het idee een kledingstuk.