Tańsza tkanina kosztuje nas więcej pieniędzy

Klient przyszedł do nas z bardzo jasnym celem.

Chcieli obniżyć cenę swojej bluzy z kapturem.

Nie ma w tym nic niezwykłego.

Zamówienie rosło, a oni starali się poprawić marżę przed kolejnym uruchomieniem.

Znaleźli już dostawcę tkanin oferującego tańszy polar.

Cena wyglądała dobrze.

Zapytali nas więc:

„Czy możemy zamiast tego użyć tej tkaniny?”

Na początku nie było powodu odmówić.

Poprosiliśmy o szczegóły tkaniny i próbkę.

Tkanina wyglądała dobrze.

Wyczucie dłoni było rzeczywiście całkiem dobre.

Na papierze wydawało się, że to łatwy sposób na zaoszczędzenie pieniędzy.

Następnie zaczęliśmy obliczać samą bluzę.

Różnica w cenie tkaniny była zauważalna.

Nowa tkanina była tańsza w przeliczeniu na kilogram.

Gdybyśmy porównali tylko ofertę tkanin, decyzja wydawałaby się oczywista.

Zwykle jednak nie obliczamy odzieży w ten sposób.

Bluzy z kapturem nie sprzedaje się na kilogramy.

Sprzedawany jest na sztuki.

Chcieliśmy więc wiedzieć, jak tańszy materiał faktycznie wpłynie na koszt jednej gotowej bluzy z kapturem.

To zmieniło rozmowę.

Pierwszą rzeczą, którą sprawdziliśmy, była szerokość tkaniny.

Nowy materiał był nieco węższy.

To nie brzmi dużo.

Ale bluza była za duża.

Panele nadwozia były już dość szerokie.

Węższy materiał oznaczał, że marker miał mniej miejsca do pracy.

Wydajność cięcia nie była tak dobra.

Na tę samą odzież potrzeba było więcej materiału.

Cena za kilogram spadła.

Wzrosła ilość materiału potrzebnego na bluzę z kapturem.

Następnie sprawdziliśmy skurcz.

Oryginalna tkanina została już sprawdzona podczas pobierania próbek.

Nowa tkanina inaczej reagowała po praniu.

Zmiana nie była dramatyczna.

Ale to wystarczyło, by mieć znaczenie w przypadku odzieży oversize.

Po praniu długość korpusu i długość rękawa zmieniały się inaczej.

Moglibyśmy dostosować wzór, aby to zrekompensować.

Ale to oznaczało kolejną rundę testów.

I kolejna rzecz do kontrolowania podczas produkcji.

Klient zapytał:

„Czy rzeczywiście oszczędzamy pieniądze?”

Wróciliśmy do liczb.

Sama tkanina była tańsza.

Ale odzież nie stała się tańsza o tę samą kwotę.

Dodatkowe zużycie zmniejszyło część oszczędności.

Dodatkowe testy zwiększyły koszty rozwoju.

Różne zachowanie podczas skurczu stworzyło kolejną zmienną produkcyjną.

A my wciąż nie przyjrzeliśmy się wykończeniu.

Nowa tkanina miała nieco inną powierzchnię.

Nie było źle.

Po praniu po prostu nie miała już tej miękkości co oryginał.

Aby zbliżyć się do zatwierdzonej próbki, musieliśmy dostosować proces wykańczania.

To dodało kolejny koszt.

W tym momencie oryginalna „tańsza tkanina” nie wyglądała już tak tanio.

Pokazaliśmy klientowi oba obliczenia.

Nie tylko:

Tkanina A = X USD/kg

I

Tkanina B = $Y/kg

Zamiast tego porównaliśmy szacunkowy koszt jednej gotowej bluzy z kapturem.

To było o wiele bardziej przydatne.

Różnica między obiema tkaninami była teraz znacznie mniejsza, niż oczekiwał klient.

Tańsza opcja zawierała więcej zmiennych.

Nie powiedzieliśmy klientowi, że musi zachować oryginalny materiał.

To byłoby sprzeczne z celem porównywania opcji.

Zamiast tego zasugerowaliśmy przetestowanie jeszcze jednej tkaniny.

Nie był to najtańszy materiał, jaki znaleźliśmy.

Nie był też najdroższy.

Miał jednak większą szerokość użytkową, bardziej przewidywalny skurcz i powierzchnię bliższą zatwierdzonej próbce.

Cena tkaniny plasowała się gdzieś pośrodku.

Kiedy obliczyliśmy gotowy produkt, otrzymaliśmy najlepszy wynik.

Jest to jeden z powodów, dla których cena tkaniny może wprowadzać w błąd.

Tańsza tkanina może zaoszczędzić pieniądze.

Ale może również zwiększyć konsumpcję.

Może zmienić wydajność cięcia.

Może powodować większy skurcz.

Może wymagać innego wykończenia.

Może to mieć wpływ na szycie.

Może nawet zmienić wygląd gotowego ubrania.

Żaden z tych kosztów nie pojawia się w pierwszej wycenie tkaniny.

Widzieliśmy już, jak klienci porównywali dostawców, kierując się wyłącznie ceną tkaniny.

To zrozumiałe.

Liczbę łatwo porównać.

4,20 USD/kg wygląda na tańsze niż 4,70 USD/kg.

Jeśli jednak jeden materiał wymaga większego zużycia do wyprodukowania tego samego ubrania, porównanie jest niekompletne.

Liczba, która ma znaczenie, jest bliższa:

Ile kosztuje nas ten materiał za gotową odzież?

To inne pytanie.

Była jeszcze jedna interesująca część tego projektu.

Klient początkowo myślał, że próbujemy go odwieść od korzystania z tańszego materiału.

Nie byliśmy.

Gdyby tańsza tkanina faktycznie pozwoliła wyprodukować tańszą bluzę z kapturem bez uszczerbku dla produktu, chętnie z niej skorzystalibyśmy.

Problemem nie była cena tkaniny.

Problem polegał na zbyt wczesnym zatrzymaniu obliczeń.

W produkcji odzieży oszczędzanie pieniędzy często następuje poprzez drobne decyzje.

Jednak najtańszy komponent nie jest automatycznie najtańszym rozwiązaniem.

Czasami nieco droższy materiał generuje mniej odpadów.

Czasami lepsza szerokość tkaniny zmniejsza zużycie.

Czasami bardziej stabilny materiał oszczędza rundę rozwoju.

Czasem płacąc nieco więcej za materiał, finalny ubiór będzie tańszy.

Klient ostatecznie wybrał opcję środkową.

Tkanina nie była najtańsza, jaką znaleźli.

Ale gotowa bluza była bliższa kosztowi docelowemu.

Co ważniejsze, podczas produkcji zachowywał się znacznie bardziej przewidywalnie.

Pierwotnym celem było obniżenie kosztów bluz z kapturem.

Osiągnęliśmy to.

Po prostu nie zrobiliśmy tego wybierając najtańszy materiał.

To rozróżnienie ma znaczenie.

Porównując tkaniny, nie pytamy tylko:

'Ile kosztuje tkanina?'

Pytamy również:

„Ile będzie nas kosztować przekształcenie tego materiału w odzież, której naprawdę pragniemy?”